Ninjaarch

.
บางคนผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป 

.

.

แต่บางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น.. 

.

จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย 

.

.

ล่วงเลย ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน 

.

.

เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน 

.

.
สถานภาพทางความรู้สึกของเรา

.

.

.

ก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย 

.

.

.
บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า 

.

.

ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จัก 

.

.

.
คนคุ้นเคย 

.

.

.
หรือคนรักกันไว้ได้อย่างคงที่... 

.

.

.

บางคน เปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า 

.

.

กลายเป็นคนคุ้นเคย...จากคนเคยคุ้น 

.

.

.
กลายมาเป็น คนรักกัน .. 

.

.
ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงอย่างรู้สึกได้

.

.

..และเมื่อนั้น ...

.

.
เรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น .. 

.

.

แต่ในทางกลับกัน..ระยะห่างของบางคน 

.

.

อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา 

.

.
จากคนเคยรัก ..

.
คนเคยคุ้น กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก ..

.

.

กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป .. 

.

แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก 

.

ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่.. 

.

.

แต่นั่นแหละ 

.

.
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ.. 

.

.

ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา 

.
พอกับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก..

.

.

ไม่มีมาตราวัดใด ๆ 

.

.
ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้ 

.

.

และระยะห่างในแต่ละสถานภาพ

.

.

.

ทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน..

.

.

.

เราระบุชัดไม่ได้ว่า 

.

.
1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 1

.

ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100

.

.
ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้

.

.

.

และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน 

.

.

.
เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว

.

.

.

เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ.. 

.

.

.

กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก 

.

.

.
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง 

.

.

.

กับคนบางคน 

.

.

.
เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ 

.

.

.
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป..

.

.

แต่กลับบางคนเรากลับอยากจะรักษา 

.

.

.
ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่ ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ 

.

.
เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด.. 

.

เคยรู้สึกใช่ไหมว่า .. ขณะที่เราเดินเข้าหา

.

.

บางคนกลับกำลังเดินหนี 

.

.
กับบางคนเรากำลังเดินหนี 

.

.
บางคนกลับเดินตาม...

.

.

กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง 

.
ไม่ต้องใกล้มาก 

.

.
แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน.. 

.

.

ขณะที่บางคนวิ่งตาม ล้มลุกคลุกคลาน 

.

.
และเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า 

.
และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี 

.

.
โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน 

.

.
อะไรก็เกิดขึ้นได้กับความรู้สึกคน.. 

.

.

เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า 

.
แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม 

.

.

พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น 

.

.
บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้บนความห่าง 

.

.

ห่างจนลับตา

.

.
.ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน ..

.

.

ไม่เคยรับรู้ว่า 

.

.
ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคน

.

.

มันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน 

.

.
แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้า

.

.

กับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น 

.

.

ไม่ต้องห่างไป ...

.

.

.
แต่เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้...

.

.

.

ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ... 

.

.

.

การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก 

.

.

.
แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน

.

.

.

...บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต..

.

.

ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม..

.

.

ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ..

.

.

.
ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม ปล่อยทุกอย่าง! 

.

.

ให้เป็นหน้าที่ของเวลา 

.
ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง 

.

.
ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย...

.

.

ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปาฏิหารย์ 

.

เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา 

.

.

ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง 

.

.
ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป.. 

.

.
เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า 

.
ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี 

.

.

ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง.. 

.

.
เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ ไป

.

.

.

เพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน 

.

.

เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน 

.

.

.
เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า 

.
การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี..เสียอีก.. 

.

แล้วคุณเล่า เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง ....

.

ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม..

.

.

เคยรู้สึกไหมว่า บางที ความห่างไกล

.

.

กับ ระยะห่างของความรู้สึก

.

.

กลับเป็นตัวแปรผกผันกัน..... 

.

.
เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ ๆ 

.

.
หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึก

.

.

ทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล กันบ้างไหม.??? 

.

เคยคิดกันบ้างไหมว่า 

.

.

ระหว่างคนพยายามเดินหนี 

.

.

คนที่พยายามเดินตาม 

.
และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม 

.

.

คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน ... 

.

.

หรือ. 

.

อาจเป็นเพราะ .. โลกกว้างเกินไป 

.

.

หรือไม่... หัวใจเราแคบเกิน

.

.

.

บทความข้างบน ...ได้มาจากรุ่นพี่ท่านนึง

.
อ่านแล้วรู้สึกว่า การสร้างและสานต่อความสัมพันธ์
.
ไม่ง่ายเลย .....
.
เคยอ่านหนังสือเรื่องเจ้าชายน้อย
.
มีประโยคนึงที่อ่านแล้วรู้สึกว่ามันจริงนะ.
.
"เราต้องรู้จักรับผิดชอบต่อความสัมพันธ์ที่เราสร้างขึ้น"
.
มากไป อาจสร้างความอึดอัด
.
น้อยไป ก็สร้างความเหินห่าง
.
ระยะทางที่พอดีของแต่ละความสัมพันธ์
.
วัดไม่ได้ เหมือนกับบทความข้างบนนั่นแหละ..